Warczące Antoniewo


Z napisów na budynkach przy ulicy Sobieskiego najczęściej możemy się dowiedzieć, jaka drużyna sportowa jest w rękach starszych braci w wierze. Nierzadko jesteśmy również informowani, która kobieta uprawia najstarszy zawód świata oraz kto spośród męskiej części społeczności jest mazepą, kabotynem lub rzezańcem. Bywa i tak, że  pośród tej kakofonii ekspresji potocznej i potoczystej zarazem wypatrzymy napis [Fot. 1] o wiele starszy niż  „mikrohistorie” pisane kredą, markerem, czy sprejem.

Antoniewo

[Fot. 1] Napis „Antoniewo” | Toruń (Mokre, Sobieskiego 13), 2012

Nie z cegielni, które wyrastały na terenach bogatych w złoża gliny (Rudak, Grębocin), lecz z małej położonej nad Drwęcą w Antoniewie zakupiono cegły do budowy domu przy ul. Sobieskiego 13.  Był to niewielki folwark należący kiedyś do biskupa kujawskiego, potem do dworu Bielawy. Dziś jest maleńkim przysiółkiem Lubicza.  W księgach jednak nie napisano, że Antoniewo powinno kojarzyć się ze stadem psów  skutecznie przeganiających obcych. Działo się to gdzieś w pierwszej połowie lat 90 kiedy to wraz z kumplami, na ukochanym dwukołowym wehikule Wigry 3, udałem się na ekspedycję w  podlubickie lasy. Jadąc zacienioną przez wysokie drzewa ścieżką mijaliśmy właśnie jedno z niewielu położonych tam gospodarstw, którego bramy były otwarte. Psy z obejścia oraz towarzyszące im kilka sztuk wyłaniających się z pobliskich zarośli nie mogła przepuścić rowerzystom.  Wtedy to na własnym przykładzie udowodniłem, że składaki prędkością mogą skutecznie konkurować z góralami, co dla ówczesnych trzynastolatków było zadziwiającym wyczynem. Ujadająca sfora przestała nam towarzyszyć dopiero na rogatkach Lubicza Dolnego – widocznie tam kończył „rewir” czworonożnego patrolu. Kilkanaście lat później przejeżdżam tę samą drogę [Fot. 2] i w tym samym miejscu zaczyna się pogoń na czterech łapach połączona ze szczekaniem, bulgotem i warkotem. Tym razem psi patrol nie był tak liczny [Fot. 3], a moich nogawek nie dosięgnął żaden zaśliniony pysk.

Trakt

[Fot. 2] „Trakt antoniewski” | Antoniewo (gm. Lubicz), 2012

Psy

[Fot. 3] „Azor” i biały pies „Murzyn” podczas wykonywania obowiązków służbowych | Antoniewo (gm. Lubicz), 2012

Wróćmy do cegielni. Chyba ją wessało bagno,  a przyroda zakamuflowała skutecznie miejsce zbrodni nieprzebytym zielskiem. Została tylko zarośnięta i ogrodzona płotem glinianka. [Fot. 4]

Glinianka

[Fot. 4] Glinianka | Antoniewo (gm. Lubicz), 2012

Tuż przy autostradzie natknąć się możemy na taką oto tajemniczą instalację [Fot. 5].

instalacja

[Fot. 5] Instalacja antoniewska | Antoniewo (gm. Lubicz), 202

Na koniec mapki.

a

[Rys. 1] Antoniewo
Źródło: 2978 Gramtschen, TOPOGRAPHISCHE KARTE (MESSTICHSBLATT) 1:25000, REICHSAMT FÜR LANDESAUFNAHME1910

a

[Rys. 2] Kliknij na mapę, by uzyskać powiększenie
źródło: Google Maps, 2012

6 thoughts on “Warczące Antoniewo

  1. Pingback: Lampusz « Kamień na kamieniu

  2. Pingback: Wilczy młyn | Kamień na kamieniu

  3. Pingback: Młyny i granice | Kamień na kamieniu

  4. Pingback: Dreptanie po Lubiczu #1 | Kamień na kamieniu

  5. Pingback: Toruńskie skarby – Twierdzy | stotom-toruń

  6. Pingback: Toruńskie skarby – Twierdzy | Pulpit STOTOM-a

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: