Glinki, Zazdrość i okolice #2


W części pierwszej szlaban zastąpił nam drogę. Nikt za nas go nie podniesie. Stojąca tuż obok budka dróżnika (B. W. – Bahnwärter) już dawno przekroczyła przeciętną oczekiwaną długość życia. Zastanawiałem się jak radzą sobie przejeżdżający tamtędy kierowcy, lecz żadnego z nich nie zauważyłem. Właściwie był to dom, a nie budka. Napotkam jeszcze jedną po drodze. Każda z nich miała swój numer umieszczony na elewacji. W niektórych księgach adresowych podawano kto pełnił służbę w danej budce.

[Fot. 1] Ruiny dom dróżnika | Toruń (Glinki), 2013

Kieruję się w stronę miejsca opisanego jako Zazdrość. Tak zwą dziś część lasu pomiędzy Glinkami, a cmentarzem jeńców radzieckich w Małej Nieszawce. Idąc wzdłuż torów możemy napotkać poprzewracane słupki forteczne , ograniczające zasięg twierdzy Toruń.

[Fot. 2] Słupek forteczny Festung Thorn | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Na oko sosny posadzono 50-70 lat temu.

[Fot. 3] Obszar leśny Zazdrość | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

By dojść do następnej budki kolejowej niezbędne jest przebicie się przez S10. Znów kolejny słupek forteczny, tym razem nie wyrwany z ziemi.

[Fot. 4] Graniczny słupek forteczny Festung Thorn | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Druga z napotkanych na trasie budek kolejowych nadal służy celom mieszkalnym.

[Fot. 5] Budka kolejowa | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Czerwone gwiazdy wyblakły. Pamięć pielęgnuje się na nowo – coraz częściej sami Rosjanie szukają swoich przodków. Pomaga w tym m. in. Muzeum Historyczno-Wojskowe w Toruniu.

[Fot. 6] Cmentarz jeńców radzieckich | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

[Fot. 7] Cmentarz jeńców radzieckich | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Czym była Zazdrość? Karczmą nieopodal Podgórza, może czymś w rodzaju współczesnego pensjonatu. Stała dokładnie przy skrzyżowaniu DK15 z drogą przeciwpożarową, umiejscowionym zaraz za cmentarzem jeńców radzieckich. Wątpię, czy w czasie II wojny światowej jeszcze istniała.

[Fot. 8] Miejsce, w którym stał etablissement Zazdrość (Zazdrosch) | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Z księgi adresowej z 1903 r. [1] wynika, że Zazdrość podlegała Nadleśnictwu Cierpice. Restauratorem był Nowicki, a właścicielem Zühlke. W poniższym fragmencie wyszczególniono wspomniane wcześniej budki kolejowe z numerami ,nie są to jednak te pokazane na [fot. 1] i [fot. 5].

[Il. 1] Fragment Adressbuch für die Stadt Inowrazlaw und die Kreise Inowrazlaw und Strelno…, Inowrazlaw: Kujawischer Bote, 1903.

W Gazecie Toruńskiej znalazłem wiadomość o pożarze.

 

[IL. 2] Źródło: Gazeta Toruńska z 7 czerwca 1908 r., nr 131, s. 2

Wracamy w stronę Torunia. Aparat zanotował dwie ciekawostki. Coś dla dbających o tężyznę fizyczną oraz coś dla zgłodniałych.

[Fot. 9] Siłownia-Koksownia | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

[Fot. 10] Kicający obiad dwudaniowy | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Obiad dwudaniowy mi uciekł.

[Fot. 11] Uciekający obiad dwudaniowy | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

Za wiaduktem Toruń. Tuż przy przejściu przez tory, tam gdzie jest największe drzewo stała trzecia budka dróżnika.

[Fot. 12] Wiadukt kolejowy rozgraniczający miasto Toruń od gm. Wielka Nieszawka | Gm. Wielka Nieszawka, 2013

[Fot. 13] Tam gdzie największe drzewo stała kiedyś budka dróżnika | Toruń (Glinki), 2013

 

One thought on “Glinki, Zazdrość i okolice #2

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: