Pitawal cmentarny


Kolejny post zastępczy, tym razem wyimki z przedwojennej prasy lokalnej o kradzieży i dewastacji nagrobków.

Gazeta Toruńska z 25 listopada 1905 r., nr 270, s. 2.

Gazeta Toruńska z 4 czerwca 1911 r., nr 127, s. 2.

Gazeta Toruńska z 13 listopada 1913 r., nr 266, s. 2.

Gazeta Toruńska z 26 listopada 1913 r., nr 273, s. 2.

Gazeta Toruńska z 4 grudnia 1913 r., nr 280, s. 2.

Słowo Pomorskie z 24 września 1923 r., nr 219, s. 4.

Gazeta Bydgoska z 26 czerwca 1926 r., nr 144, s. 6.
dotyczy Bydgoszczy

Gazeta Bydgoska z 27 czerwca 1926 r., nr 145, s. 7.
dotyczy Bydgoszczy

Słowo Pomorskie z 27 sierpnia 1929 r., nr 196 s. 7.
dotyczy Chełmna

Słowo Pomorskie z 11 listopada 1933 r., nr 260, s. 6.
dotyczy Kościerzyny

Słowo Pomorskie z 25 marca 1936 r., nr 71, s. 8.

Echa dewastacji dochodziły również z innych zakątków świata.

GT1905-06-06-128-2

Gazeta Toruńska z 6 czerwca 1905 r., nr 128, s. 2.

Gazeta Toruńska z 1 maja 1910 r., nr 99, s. 1.

Słowo Pomorskie z 15 sierpnia 1931 r., nr 187, s. 4.

Słowo Pomorskie z 9 czerwca 1932 r., nr 130, s. 4.

Pałuczanin z 24 października 1935 r., nr 126, s. 7. dotyczy Gołańczy

W sprawę szwindli cmentarnych często zamieszani byli sami kamieniarze. Na przykład Bielawski z Brodnicy. Znamy tego ladaco z sygnatury na jednym z nagrobków z cmentarza przy ul. Wybickiego. W Toruniu stawiał pomniki, a po godzinach grasował w Górznie i Lembargu ze wspólnikami.

Słowo Pomorskie z 2 października 1932 r., nr 227, s. 9.

Złodzieje nie omijali toruńskiego cmentarza Św. Jerzego.

Słowo Pomorskie z 14 listopada 1928 r., nr 263, s. 8.

Wiadomości Kościelne 1930, nr 23, s. 4.

Nie wszystkie przekute nagrobki wchodziły w posiadanie zainteresowanych nieuczciwą drogą. Tyczy się to wystawionych przed wojną. Czasem wystarczyło najzwyczajniej brać udział w subhaście albo odkupić od parafii. Zanim wydamy wyrok o kradzieży przeczytajmy poniższe ogłoszenia.

Słowo Pomorskie z 2 lipca 1931 r., nr 149, s. 9.

Wiadomości Kościelne, 1933, nr 44, s. 3.

4 thoughts on “Pitawal cmentarny

  1. Tu: http://www.czasbrodnicy.pl/czasbrodnicy/1,93191,13644581,Zydzi_w_Brodnicy.html
    czytam:
    Pozostałe przy życiu Żydówki ewakuowano na zachód przed zbliżającym się frontem w styczniu 1945 r. Na miejscach martyrologii po wojnie ustawiono: w Brodnicy tablicę, a w Małkach – głaz pamiątkowy. Na tablicy, projektowanej i wykonanej przez Aleksandra Skowrońskiego z Brodnicy, wyryto napis: „Ofiarom terroru hitlerowskiego jeńcom obozu pracy w latach 1942-1945 na Niskim Brodnie – społeczeństwo miasta Brodnicy, wrzesień 1969”.
    Tak więc wnuk pozostał w zawodzie i przejął nawet imię.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: